تبلیغات
رسانامهر Rasanamehr - مطالب شهریور 1390
سه شنبه 15 شهریور 1390

روکوکو (Rococo)

   نوشته شده توسط: رسانامهر    نوع مطلب :فرهنگ ،نقاشان و جنبش های بزرگ هنری جهان ،



روكوكو واژه ای بود كه نخستین بار در 1797 به بیانی تمسخر آمیز در اصطلاح حرفه ای نقاشان برای نامگذاری شیوة تزیینی و ظریف و شادی بخش هنر دوران لویی 15 ، پادشاه فرانسه به كار برده شده .
روكوكو (از واژة فرانسوی رو كای rocaille به معنای آثار سنگی و قلوه سنگهایی كادر تزیین حوضچه های مصنوعی كاربرد داشت) اساساً یك سبك تزیینی داخلی و نتیجة استفادة آن ؛ تزییناتی با خطوط خمیده و رنگهای روشن و انواع ریزه كاری های صدفی و مرجانی شكل در هم آمیخته است .
ویژگیهای مهم :
× این سبك با تزیینات ظریف و پر آب و رنگ و با نشاط ، تمایل به موضوعات كوچك به جای موضوعات به جای موضوعات برجسته دارد . این است كه به آن یك ویژگی كاملاً مشخص و با هویت داده است . نقاشی و پیكره سازی روكوكو علاوه بر بهره گیری از منهنی های كوچك شبیه به صدف از عناصری چون طراوت ، سر زندگی و شوخ و شنگی برخوردار است .
سبك روكوكو هم به نوعی ادامه و شكل تحول یافتة سبك سنگین باروك است و هم واكنشی است در برابر آن . هر دو سبك از نظر علاقه به فرمهای پیچیده وجه اشتراك دارند ؛ با این تفاوت كه روكوكو به جای پرداختن به حجم ها ، وسواس و دقت بیشتری در سطح داشت و به جای استفاده از رنگ های تیره و سنگین و آب طلا كاری از رنگهای روشن آبی ، صورتی ، سبز به همراه سفید ،بیشتر استفاده می كرد .
در هر كشوری سبك روكوكو ویژگی و مشخصة ملی به خود گرفت . این سبك از طریق هنرمندان فرانسوی كه در خارج به فعالیت مشغول وبودند و
نیز به وسیلة آثار «چاپ سنگی» با طرح های فرانسوی از این كشور به نقاط دیگر سفر كرد .
به طور كلی روكوكو هنری است تزیینی كه ظرافت و حساسیت و زینتگری سطحی را به جای ابهت و واقع گرایی باروك قرار می دهد . اما روكوكو كه به جنبه های تجملی و افراط كارانة باروك می تازد خود با «احساسات گری افراطی» به هنر اجتماعات مرفه تمایل پیدا می كند . 

استعاره های دور از ذهن و عاشق پیشگی بازیگوشانه و با استفاده زیاد از گچ بری های پیچكی ابرهایی با ته رنگ سرخ كمانهای پیچیده وتودرتو وعدم تقارن كاملا مشهود است
آثاری كه از سبك روكوكواستفاده كرده اند:

" ظهور تثلیث بر سنت کلمنت اثر تیه پولو (1735) و ازدواج مطابق مد روز اثر ویلیام هو گارث (1743) " از آثار این دوره می باشند.



رامبراند (رامبرانت)


پرونده:Rembrandt van rijn-self portrait.jpg


رامبرانت هارمنزون وان راین (به هلندی: Rembrandt Harmenszoon van Rijn، تلفظ: رِمبرانت هارمِنس‌زؤن فان رَین) (۱۵ ژوئیه ۱۶۰۶ یا ۱۶۰۷ (میلادی) - ۴ اکتبر ۱۶۶۹) نقاش هلندی و از مهره‌های عصر طلایی آن کشور بود.

رامبرانت به عنوان فرزند آسیابانی ثروتمند در شهر دانشگاهی لیدن به دنیا آمد. او در دانشگاه پذیرفته شد و به تحصیل پرداخت، ولی اندکی بعد به قصد نقاش شدن، تحصیلات دانشگاهی را رها کرد. برخی از نخستین کارهای او به شدت مورد تمجید هنرشناسان روز واقع شد. در بیست وپنج سالگی لیدن را به قصد آمستردام -که کانون نجارت و ثروت بود- ترک گفت. در آمستردام کارش به سرعت به عنوان نقاش پرتره بالا گرفت، با دختری ثروتمند ازدواج کرد، خانه‌ای خرید، به جمع کردن آثار هنری و عتیقه پرداخت و بی وقفه کار کرد. هنگامی که نخستین همسرش در سال ۱۶۴۲ از دنیا رفت، ثروت هنگفتی برایش به جای گذاشت، ولی محبوبیتش در اجتماع رو به کاستی نهاد، مقروض شد و چهارده سال بعد طلبکاران او، خانه اش را فروختند و کلکسیونش را حراج کردند. فقط یاری همسر دوم وفادارش و پسر خود او، وی را از فنای کامل نجات داد. آنها یک مؤسسهٔ خرید و فروش آثار هنری ایجاد کردند و رامبرانت به کار برای آنها پرداخت و در این موقعیت بود که واپسین شاهکارهای خود را آفرید. ولی دو یار وفادار نقاش زودتر از وی از دنیا رفتند، و هنگامی که چراغ زندگی خود او در ۱۶۶۹ خاموش شد، دارایی اش از تن پوشی مندرس و ابزار کاری ناقابل تجاوز نمی‌کرد.
(( رامبرانت یکی از سه اسطوره نقاشی هلند بوده و سبک کارهای او باروک می‌باشد، دو نقاش دیگر ون گوگ (امپرسیونیست) و موندریان (نیو پلاستی سیسم) هستند .)) گامبریچ، ارنست. تارخ هنر. ترجمهٔ رامین، علی.




چهارشنبه 9 شهریور 1390

باروك

   نوشته شده توسط: رسانامهر    نوع مطلب :فرهنگ ،نقاشان و جنبش های بزرگ هنری جهان ،



باروك


تابلوی «ستایش» اثر پیتر پل روبنس


باروک (به فرانسوی: Baroque) روشی است در هنرهای معماری، نقاشی، موسیقی و مجسمه‌سازی که از اواخر سده ۱۶ (میلادی) در ایتالیا آغاز شد و تا اواخر سده ۱۸ (میلادی) در اروپا رواج داشت و سپس در آمریکای مرکزی و جنوبی مورد توجه قرار گرفت. آزادی در طراحی، شمار زیاد شکل‌ها و درآمیختگی آن‌ها از ویژگی‌های این سبک است. ریشهٔ این کلمه احتمالا واژه بارُکو پرتغالی به معنی مروارید صیقل‌نیافته بوده است. گروهی نیز بر این عقیده‌اند که معنای این واژه، پوچ، زشت، مضحک و عوضی است. این واژه در آغاز برای تمسخر این شیوه استفاده می‌شد. زیرا منتقدان معتقد بودند هرگز نباید بنایی ساخت که از اصول و عناصر بناهای یونیان و رومیان پیروی نکند؛ بناهای کلاسیک باید بر این اصول ساخته شوند و انحراف از آن‌را «کژسلیقگی اسف‌انگیز» می‌دانستند. اما پس از آن‌که این شیوه مورد توجه قرار گرفت، به معنای شکوه‌مند و پرتجمل استفاده شد
.به وجود آمدن شیوه‌ٔ باروک در اروپا را می‌توان به سه دلیل عمده نسبت داد: اول، جنبش دین‌پیرایی، رهبران کلیسای کاتولیک را واداشت تا از جذابیت‌های هنری برای تبلیغ دین استفاده کنند و به این ترتیب، موقعیت متزلزل خود را بهبود بخشند. به همین دلیل از هنرمندان می‌خواستند کلیساها را مجلل و باشکوه بسازند. دوم، شاهان اروپا، درپی استقلال یافتن و ثبات قدرتشان، می‌خواستند با قصرهای باشکوه خود، قدرت خود را به همگان نشان دهند و سوم اینکه، هنرمندان نسبت به شیوهٔ هنری رنسانس و نظم و ثبات آن، معترض بودند و می‌خواستند در آفرینش هنری آزاد باشند. بررسی سبک باروک با در نظر گرفتن کشف‌های علمی سدهٔ هفدهم نیز ثمربخش است. دست‌آوردهای گالیله و نیوتن نمایان‌گر گرایشی نو به علم بود؛ گرایشی مبتنی بر یگانگی ریاضیات و تجربه. این دو قوانین ریاضی حاکم بر اجسام متحرک را کشف کردند. این کشف‌ها راه‌گشای اختراع‌های نو و پیش‌رفت تدریجی پزشکی، استخراج معادن، دریانوردی و صنعت در دورهٔ باروک شد. شیوهٔ باروک آمیزه‌ٔ خردگرایی و نفس‌پرستی، آمیزه‌ای از ماده‌گرایی و معنویت است.
گرچه پیرامون واژه‌ٔ باروک صفت‌های مختلفی همچون نامأنوس، پرزرق و برق، و مجلل وجود دارد، اما تاریخ‌نویسان امروزی آن را فقط برای اشاره به شیوه‌ای خاص در هنر به کار می‌برند. توصیفی ساده اما مفید از شیوهٔ باروک آن است که هنر باروک، چارچوب اثر (بوم، سنگ یا صدا) را از کنش و حرکت انباشته می‌کند. هنرمندان باروک در آثارشان در پی خلق جهان‌هایی سراسر ساختارمند یافته بودند.

چنین شیوه‌ای، کاملا باب طبع اشراف بود که به ساختارهایی کامل و یک‌پارچه می‌اندیشید. سبک باروک، به سبب نیازهای کلیسا که کیفیت‌های هیجان‌انگیز و نمایشی هنر را برای جذاب‌تر ساختن آداب نیایش به کار می‌گرفت، نیز شکل گرفت. طبقهٔ متوسط نیز بر رشد و گسترش سبک باروک تأثیر گذاشت. برای نمونه، در هلند بازرگانان ثروت‌مند و نیز پزشکان، پرده‌هایی واقع‌گرایانه از چشم‌اندازها و صحنه‌های روزمره را به نقاشان سفارش می‌دادند.
مهم‌ترین خصوصیت معماری باروک، ساختن فضاهای منحنی و استفادهٔ فراوان از تزیینات معماری بود. هنرمندان با این‌کار، به بناها، شکوه و عظمت خاصی می‌بخشیدند. در طراحی کاخ‌های بزرگ نیز از این شیوه استفاده می‌شد. باغ کاخ ورسای که در شکارگاهی در نزدیکی پاریس و در دهکدهٔ ورسای ساخته شده است، نمونه‌ای از کابرد این شیوه است که استفادهٔ منظم از درخت گل و آب‌نما، عظمت و شکوهی وصف‌ناشدنی به بنا می‌بخشید.
اساس نقاشی باروک، تصویر پیرامون مذهب و رخدادهای مذهبی بوده است با ترکیب‌ها و رنگ‌های تازه. نقاشان این سبک، تلاش می‌کردند تا با اغراق در تزیین و آرایش صحنه‌های مذهبی، هیجان و احساسات مذهبی را در بیننده، بیدار کنند


تعداد کل صفحات: 2 1 2